பேச மறந்தாலும்
உன்னை நேசிக்க மறக்காது
இந்த இதயம்

உலகம் உன்னை
உற்றுப் பார்க்கும் முன்
நீ உன்னைச்
செதுக்கத் தொடங்கு

உன் இதயத் துடிப்பில்
என் பெயர் ஒலிக்கக் கேட்டேன்

உன் வாழ்க்கை
உன் கையில் இருக்கும் வரை
கவலைக்கு அங்கே
இடம் இருக்கக் கூடாது
நிமிர்ந்து நில்
வெற்றி உன் காலடியில்

எல்லையற்ற பிரபஞ்சத்தில்
எனக்குக் கிடைத்த ஒரே
பொக்கிஷம் உனது அன்பு

விமர்சனங்கள் கற்களைப்
போன்றவை
அவற்றை உன் மீது
எறிய விட்டால் காயப்படுவாய்
அவற்றைக் கோட்டையாகக்
கட்டினால் உயர்வாய்

கோடி விண்மீன்கள்
நடுவே தனித்துத் தெரியும் நிலவு போல
கோடிக் கூட்டத்திலும்
என் கண்கள்
தேடுவது உன்னை மட்டுமே

யாரோ போட்ட
கோட்டில் ஓடாதே
உனக்கான பாதையை
நீயே செதுக்கு
சுயமாகச் சிந்திப்பவனுக்கு
அழுத்தம் என்பதே இருக்காது

நீ என் உலகமல்ல
நீயே என் உயிர்

வானம் உனக்கு
எல்லை அல்ல
உன் எண்ணங்கள்
எவ்வளவு உயர்கிறதோ
அவ்வளவு உயரத்திற்கு
நீ செல்வாய்